Luc De Raedemaeker
WHAT’S IN A NAME?
What's in a name 3
U valt op blond? U geeft graag koosnaampjes aan dat ene wonderbaarlijke plekje van het vrouwenlichaam? U drinkt graag lekker bier? Welkom in de wondere wereld der snoepers die "goed bezig" zijn! En misschien hebben we voor u hierbij wel twee bieren gevonden naar uw "goesting"!

NIET ALLEEN DE VORM VAN EEN ABRIKOOS TRIGGERT DE VERBEELDING

Mijn Frans is best OK te noemen; ik ben dan ook een Ketje… maar toch zijn er termen/woorden/koosnaampjes in het Frans die ik maar gaandeweg in het leven heb leren ontdekken. Noch op school, noch thuis krijg je daar immers onderricht over. Al zeker als het gaat om de benaming van vrouwelijke geslachtsorganen. Net omdat dat laatste woord – geslachtsorgaan – zo klinisch klinkt, gebruiken wij – ik en u, ja, geeft u het maar toe – er graag andere benamingen voor.

Neem nu  het Franse “foufoune“. Zwier dat woord op de Franstalige wikipedia en je komt automatisch uit bij “vulve“. Met enige zin voor bijzondere klinische ongevoeligheid legt men vervolgens uit: “La vulve (du latin “volva”, puis de “vulva”, “utérus”) est l’ensemble des organes génitaux externes de la femme et de certaines femelles de mammifères, constitué principalement des grandes et des petites lèvres enserrant l’entrée du vagin, la partie externe du clitoris et le méat urinaire“. Tja. Geef ons dan toch maar de lieftallige term “foufoune“, die laat tenminste nog enige opening tot verbeelding.

De wikipediapagina in kwestie stelt het trouwens ook allemaal heel pedagogisch voor met een expliciete bijhorende foto. Een van een exemplaar in lichtelijk verval, als u het ons vraagt. Maar goed, dat je je bier niet “vulve” noemt begrijpen we best wel. Dat zou misschien echt wel de verkeerde aromaconnotaties oproepen, maar kiezen voor “foufoune“? Is dat niet een beetje té…? Brouwerij Cantillon durfde het toch aan. Het verhaal achter deze opmerkelijke naamkeuze ligt enigszins genuanceerder dan we met onze af en toe geperverteerde geest vermoeden.

Beeld u een grote tafel in ergens in de heerlijke Provence. Rond de tafel met daarop een perfect geroosterd geitje en prachtige wijnen als Hermitage en Saint-Joseph zitten een hoop vrienden. We schrijven 1998. Een van de aanwezigen is abrikozenkweker François Daronnat. Zijn bijnaam? Foufoune. Daronnat zingt er de lof van zijn Bergeronabrikozen. Het zijn “de meest natuurlijke, de mooiste, ze hebben de beste smaak; ze zijn zoet en zuur tegelijk”… U kan het zich inbeelden, de Franse chauvinist prijst er zijn abrikozen de staalblauwe hemel in.

Een van de andere aanwezigen was Jean Van Roy, een telg van familie Van Roy-Cantillon van de Brusselse brouwerij Cantillon en die dacht: “Tiens, misschien moet ik daar eens een bier van proberen maken. Als die abrikozen echt zo bijzonder zijn…” Na de reis kreeg Jean van Roy driehonderd kilogram van die Bergerons toegestuurd. Hij durfde de uitdaging aan en ging aan de slag. Het resultaat, abrikozenlambik, was ronduit perfect te noemen. Sindsdien wordt elk jaar twaalfhonderd kilogram abrikozen geleverd bij Cantillon. Brouwerij Cantillon is al actief sinds 1900 en staat bekend om haar lambik, geuze, faro en kriek. Ze tracht een eeuwenoude brouwtraditie voort te zetten met bieren van spontane gisting die enorm inzetten op een natuurlijke biersmaak.

Het fruit wordt met de hand ontpit en dan in twee jaar oude Lambik gestort. Het bier onttrekt de smaak en de aroma’s zeer snel en na twee maanden wordt de ‘Fou’Foune’ gebotteld in flessen van 75cl. Het is een zurig, lichtjes troebel bier en heeft een bleekgouden kleur. De productie is beperkt tot drieduizend liter per jaar.

De ‘Fou’Foune’ is ondertussen bijzonder gegeerd goed geworden. Met een gemiddelde rating van 4,51/5 op beeradvocate.com en 4,02 op ratebeer.com hoeft dat niet te verbazen. Met een aroma van citroen, perzik, abrikoos, pompelmoes en amandelen, een wat romig aanvoelen in de mond en een bijzonder opgewekte frisheid als bijkomend gevoel hoeft dat al helemaal niet te verbazen. Allemaal lyrische omschrijvingen zijn dat die even goed thuis horen in romantische sferen, toch? Gemaakt van Frans fruit bovendien! En dat is zoals u weet nog opwindender dan Turks fruit… Omdat de oplage van ‘Fou’Foune’ beperkt is, maakt het de jacht op dit heerlijke kleinood trouwens alleen nog maar interessanter. Wat zeggen ze nu weer van een gewilde bruid?

 

LEEF IN ZONDE!

Ach, niets heerlijkers om wat te zondigen. Zegt men – mijn vrouw leest immers mee. Plezier beleven met een zondares, daar zijn hele Franse bibliotheken mee volgeschreven. Pécheresse, zondares… het woord alleen al. Die hint ook naar pêche, perzik! Daar hoeven we geen tekening bij te maken… toch? Dat dachten de lambikmakers van brouwerij Lindemans Vlezenbreek ook. Daar waar Cantillon het op het etiket het eerder zedig houdt, gaan ze bij Lindemans de verleidelijke toer op. De jonge vrouw die zo zwoel op het zand ligt doet ons hart sneller slaan. Als we haar sap proeven – de inhoud van de fles bedoelen we daarmee, you dirty mind! – worden we al helemaal holderdebolder!

‘Lindemans Pêcheresse’ wordt gemaakt van puur geperste perzikken. Het heeft een heerlijke fris fruitige smaak met een ondertoon van lambiek. Met een alcoholgehalte van amper 2,5% per volume hou je je hoofd helder genoeg om de juiste woorden en zinnen in het oor van je (of een) geliefde te kunnen fluisteren. Bij Lindemans maken ze al sinds 1987 de goudblonde ‘Pécheresse’. Net als Cantillon brouwen ze volgens de methode van spontane gisting. Kijken we naar het etiket en laten we ons de blonde inhoud van de fles ons welgevallen, begint onze verbeelding ook spontaan te gisten! De Casanova, Don Juan en George Clooney in ons wordt wakker! Vermits mijn echtgenote meeleest weet ze ineens met welke flessen ze mij – en zichzelf dus ook – plezier kan doen op een romantisch bedoelde avond.

 

cantillon.be

www.lindemans.be/nl/beer/pecheresse