Yannick de Cocqueau
Heilig boontje
naar de volgende generatie
Waarschijnlijk zal de 21-jarige Frank Boon bij de oprichting van zijn brouwerij in 1975 niet meteen stil hebben gestaan bij het feit dat hij het startschot gaf van wat nu als een absolute ‘Grand Classic’ beschouwd mag worden. Want het hoeft geen betoog, de Oude Geuze Boon mag gerust worden beschouwd als een icoon, een parel aan de kroon van onze Belgische biercultuur. Wat van het bier boven al een echte grote klassieker maakt, in alle betekenissen van het woord, is dat het naast erg lekker ook nog eens ruim beschikbaar en erg betaalbaar is, zodat iedereen er van kan genieten. Niet onbelangrijk daar een klassieker voor de ‘happy few’ waar je ook nog eens serieus wat moeite moet doen om aan te geraken, toch een belangrijk deel van zijn ‘Grand Classic’ statuut kwijt is.

Sinds Frank Boon de geuzestekerij in 1978 volledig overnam van René De Vits heeft hij tijd nog middelen gespaard om dit statuut te verwerven en met recht te mogen dragen. Al vrij snel werd geïnvesteerd in een brouwzaal om ook alles echt in eigen handen te hebben. In 1990 worden de eerste brouwsels in centrum Lembeek gebrouwen en zo is de Oude Geuze Boon sinds 1992 volledig gemaakt met eigen lambiek. Een paar foedermagazijns, een nieuwe brouwzaal en 45 jaren verder is het voor Frank tijd om de fakkel door te geven aan de volgende generatie (zonen Karel en Jos) en gewoon te genieten van de vruchten van zijn werk.

En genieten zal hij, want de fakkel wordt – hoe kan het ook anders – doorgegeven met een speciaal daarvoor gebottelde geuze. De ‘Boon Apogee’ is de ultieme verwengeuze. Fantastisch lekker, evenwichtig, complex en tegelijk super doordrinkbaar. Een beperkte oplage van 20.000 flessen waarvan in eerste instantie slechts de helft zal worden vrijgegeven. Bij het blenden (door Frank zelf, hij is immers gewoon zijn eigen boontjes te doppen) werd namelijk heel bewust gedacht aan de evolutie van het bier. Zowel jong als oud ‘op dronk’, maar ‘anders’ en om te zien of de verwachtingen kloppen diende meteen een voorraad opzij te worden gelegd met de boodschap ‘niet aankomen’.

Deze ‘Apogee’ is ook om andere redenen de ‘ultieme blend’ om de transitie te officialiseren. Frank Boon maakte namelijk gebruik van lambiek uit vat 79, het oudste vat in magazijn, en vat 83, de meest recente aanwinst van de brouwerij. Hoe kun je gepaster de transitie van ‘oud’ naar ‘nieuw’ beklinken? Het echte ‘klinken’ moe(s)t wel even tot gisteren wachten daar Miss Corona het moeilijk toeliet om meteen de kurken te laten knallen en Frank in goed gezelschap ook officieel zijn pensioen te laten inzetten. Dit is bij deze dus gebeurd en gelukkig zal iemand als Frank Boon waarschijnlijk nooit echt met pensioen zijn. Hij zal ook niet per se gewacht hebben tot de covid maatregelen een feestje toelieten om na te gaan hoe goed zijn ‘special blend’ wel was. Zeker dat er al voor gisteren even aan die Apogee werd gelurkt. We vernamen dat er sowieso een hele pallet ‘voor persoonlijke consumptie’ opzij werd gelegd en gezien het goed geweten is dat – zeker in de geuzewereld – geduld een mooie deugd is … Santé op een mooi verleden en een al even belovende toekomst.